معنی و تعریف
[ اَ زَ ] (اِخ) محمدبن احمدبن عبداللََّه
مروزی قاسانی. فقیه شافعی. یکی از اکابر
علمای شافعیّه. وی فقه بخراسان آموخت
آنگاه به بغداد و از آنجا بمکه شد و هفت سال
در آنجا تدریس فقه کرد. سپس بخراسان
بازگشت و بقیّت عمر بدانجا ببود تا در سال
۳۷۱ هـ . ق. به مرو درگذشت.