[ اَ زُ عَ ] (اِخ) عبدالوهاب بن محمدبن ایوب اردبیلی. او در اواخر مائهٔ سیم و اوائل مائهٔ چهارم هجری میزیست. منشأ او شیراز است و ابوعبداللََّه بن خفیف از شیوخ صوفیه شاگرد اوست. وفات وی به سال ۳۱۵ هـ . ق. به شیراز بوده است.