معنی و تعریف
[ اَ زُ عَ ] (اِخ) احمدبن
عبدالرحیم بن حسین عراقی، شافعی. وفات
او را صاحب کشف الظنون در جائی سال
۸۲۶ هـ . ق. و در موضع دیگر ۸۳۴
گفته است. او راست: ذیلی بر کاشف ذهبی.
شرحی بر نکت ابی اسحاق شیرازی. نکتی بر
مختصرات ثلاثه و در آن جمع کرده است
بین نکت ابن نقیب بر منهاج و تصحیح
حاوی ابن الملقن و کتاب تنقیح اللباب، و
اختصار مهمات اسنوی به اضافهٔ حواشی
بلقینی. و رجوع به احمدبن عبدالرحیم...
شود.