معنی و تعریف
(اِ) غول بیابان. و این غول به صورت
آدمی باشد پرموی با پایهای دراز و
عقب ماندگان کاروان را بشب چون راهنمائی
در پیش افتد و از راه بیرون برد به بیابان و
آنان را هلاک کند و خونشان بیاشامد. این
کلمه تنها در فرهنگ شعوری هست و این
فرهنگ معتمد نیست.