معنی و تعریف
[ اَ رَ ] (اِخ) کفیف. یکی از
مشاهیر اهل طریقت، از مردم مالقهٔ اندلس،
شاگرد ابومحمد سیدبن علی فخار، معاصر
به ابتدای سلطنت آل ایوب در مصر و شام.
وفات او ظاهراً در حدود ۵۶۰ هـ . ق. بوده
است. یافعی و نیز جامی در نفحات شرح
حال او را آورده اند. رجوع به نامهٔ دانشوران
ج ۳ ص ۱۵۵ شود.