[ اَ ذُ ءَ ] (اِخ) خویلدبن خالدبن محرز یا خالدبن خویلد صاحبی، ملقب به قطیل. شاعر مخضرمی هذلی. او را در مدح رسول صلوات اللََّه علیه قصائدی و در رحلت آن حضرت مرثیه ای است و صاحب دیوان است. شهادت او در سال ۲۶ یا ۲۷ هـ . ق. در یکی از محاربات روم یا افریقیه بوده است و قصیدهٔ او در رثاء پنج فرزند خویش که به یک سال در طاعون مصر هلاک شدند معروف و بسی جانگداز است.