معنی و تعریف
[ اَ ذَرر ] (اِخ) عمربن ذرّبن عبداللََّه بن
زرارةبن مسعودبن معاویةبن منبه بن غالب بن
وقش بن قاسم بن موهبةبن دعام کوفی
همدانی. فقیه و محدث و قاضی. او مردی
صالح و عابدی بلندمرتبت است. از عطاء و
مجاهد روایت کند. وکیع و اهل عراق از او
روایت کنند و از مرجئه است. وفات او در
سال ۱۵۵ یا۱۵۶ هـ . ق. بود. رجوع به وفیات
ابن خلکان، و رجوع به نامهٔ دانشوران ج ۱
ص ۴۸۶ شود.