[ اَ دَ ] (ع ص مرکب) یا ابودعفاء. احمق. و ابن برّی از ابن حمزه و او از ابوریاش آرد که ابودغفاء به معنی محمق است چنانکه ابولیلی. و این شعر ابن احمر را شاهد آورده است: یُدَنّس عرضه لینال عرضی ابادعفاء ولّدها فقارا.