[ اَ دِ مَ تِلْ عَ ] (اِخ) یکی از فصحای اعراب. علامهٔ راویه. اصل او از بادیه است، مدتی دراز در حضر بسر برد و ملتزم خدمت برامکه بود و اسم او علی بن مرثد است. از اوست: کتاب الشعر و الشعراء. (ابن الندیم).