معنی و تعریف
[ اَ خَ ] (اِخ) وهیب بن عبداللََّه
نسائی. یکی از رجال خراسان. وی بزمان
هارون خلیفه بر عرب طغیان کرد و هارون
علی بن عیسی بن ماهان را بدفع او فرستاد و
در حربی که به سال ۱۸۳ هـ . ق. روی داد
مغلوب گشت و بار دیگر در ۱۸۵ ابیورد و
طوس و نیشابور را مسخر ساخت و
بمحاصرهٔ مرو پرداخت و باز علی بن عیسی
بمحاربهٔ وی شتافت و ابوالخصیب در
جنگی صعب کشته شد.