[ اَ حَ مْ مو ] (اِخ) موسی بن ابی سعید عثمان بن یغمراسن، چهارمین تن از سلسلهٔ بنوزیان. او پس از برادر خویش ابوزیان فرمانروائی تلمسان و مغرب وسطی یافت و در ۷۰۷ هـ . ق. خرابیهای محاصرهٔ طولانی مرینی ها را (۶۹۸ تا ۷۰۶) مرمت کرد و حصار شهر را برآورد و خندقی حفر کرد و انبارهای تلمسان را بغله بینباشت و منظور از همهٔ این اعمال مدافعهٔ کرسی حکومت در مقابل مرینی ها بود و قبائل اطراف را به اطاعت خویش درآورد و از سمت مشرق تا بجایه و قسنطینه را مسخر ساخت و از جهت غرب مرینی ها را در وجده متوقف ساخت و میتوان گفت تنها نظر ابوحمو اصلاح امور لشکری و ایجاد مقاومت در مقابل حملات دشمنان بود و برای سوء ظنی که نسبت به ابوتاشفین پسر خویش داشت و گفته های سُعات را راجع به او می پذیرفت عاقبت ابوتاشفین بستوه شد و بدستیاری دوستان و جمعی از سپاهیان در سال ۷۱۸ پدر خویش ابوحمو را بکشت و بجای او به امارت نشست.