[ مِ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) مایهٔ تسلی خاطر. مایهٔ امید. معشوق. معشوقه : یکی تختهٔ جامه هم نابرید دو آرام دل کودک نارسید روان را همی لعلشان نوش داد بیاورد و یکسر بشیدوش داد.فردوسی. هرچند کآن آرام دل دانم نبخشد کام دل نقش خیالی میکشم فال دوامی میزنم. حافظ.