[ اَ حَ ] (اِخ) عمربن یحیی اول یا عمر اول. پنجمین سلطان حفصی در تونس. در سال ۶۸۱ هـ . ق. مردی موسوم به احمدبن مرزوق بن ابی عمارة ادعای انتساب بخاندان حفصی کرد و بدین بهانه بر تونس مستولی گشت و ابوحفص سلطان تونس بگریخت و تا سنهٔ ۶۸۳ ابن ابی عماره در آنجا فرمان راند. مورخین او را دعی نامند و عاقبت بعلت کمال ظلم و بیدادی او در این سال مردم بر وی بشوریدند و به طلب ابوحفص صاحب ترجمه برخاستند و او با مدد مردمان تونس بر ابن ابی عماره غالب آمد و مملکت خویش را بار دیگر بتصرف آورد و ملقب به مستنصر گردید و پس از یازده سال و هشت ماه امارت در سال ۶۹۴ بدانجا درگذشت.