[ اَ حَ ] (اِخ) عمربن جمیع. از مردم جبل نفوسه عالم فرقهٔ اباضیه. وی در اواخر مائهٔ هشتم یا اوائل مائهٔ نهم هجری میزیست و کتاب موسوم به العقیدهٔ او معروف است و خوارج مزاب و جربه بدان عمل کنند و شماخی را بر آن کتاب شرحی است و این شرح از همه شروح کثیرهٔ این کتاب مشهورتر است.