معنی و تعریف
[ اَ جَ فَ رِ ] (اِخ)
جعفربن (اِخ) اسحاق واشی قاینی لاهوری.
شاعری ایرانی از مردم قاین. عوفی گوید
که: شرف الدین احمد ادیب دماوندی گفت
که نجیب الملک شرف الخواص ابوطاهر
المطهر امتحاناً او را بقصیده ای که در هر
بیت عناصر اربعه را جمع کند مأمور کرد و
وی در نهایت فصاحت از عهده برآمد.