[ اَ جَ فَ ] (اِخ) محمدبن حسن بن زین الدین، نبیرهٔ شهید ثانی. او نزد پدر خود و هم میرزا محمد استرآبادی صاحب رجال تحصیل علوم وقت خویش کرد. وی را شروح و حواشی بسیار بر کتب فقه و اصول و حدیث است و حاشیه ای بر مطول تفتازانی دارد، وفات وی بمکه به ۵۰ سالگی در سنهٔ ۱۰۳۰ هـ . ق. بوده است.