معنی و تعریف
[ اَ جُ حَ فَ ] (اِخ) وهب بن
عبداللََّه. یکی از صحابهٔ رسول
صلوات اللََّه علیه. او پس از وفات آن حضرت
بخدمت امیرالمؤمنین علی علیه السلام
پیوست و در حروب آن حضرت حضور
داشت. و امیرالمؤمنین علی او راوهب الخیر
و گاهی وهب اللََّه میخواند. و او بکوفه اقامت
گزید و به سال ۷۲ هـ . ق. بدانجا درگذشت.