[ اَ تُ بِ نَ شَ ] (اِخ) عسکربن حسین نخشبی (نسفی). از اجلهٔ مشایخ خراسان و سادات ایشان. او از فحول رحالین متصوفه بود و بوادی جمله بتجرید گذاشتی. وفات او اندر بادیهٔ بصره بود و از وی می آید که گفت الفقیر قوته ماوجد و لباسه ماستر و مسکنه حیث نزل. هجویری و بعضی نام او را عسکربن محمدبن حصین گفته اند، و او از مشایخ صوفیهٔ خراسان و در مائهٔ سوم بود و گویند در ۲۴۵ هـ . ق. در بادیهٔ بصره درگذشته و جسد او را ددگان در چندین سال که بدانجا ببود نخوردند.