معنی و تعریف
[ اَ تَ لِ ] (اِخ) عدةالدوله
غضنفربن ناصرالدوله حسین، از بنوحمدان.
او پس از خلع پدر در سال ۳۴۸ هـ . ق.
امارت یافت و در سال ۳۶۹ درگذشت.
آل بویه در فاصلهٔ سنوات ۳۶۷ و ۳۶۹ دست
او را از الجزیره کوتاه کردند و سمیاطی
معروف نخست معلم و سپس ندیم او
بوده است.