[ اَ بو بِ ] (اِخ) مرداس بن ادیه حنظلی تمیمی. یکی از سران خوارج. وی بجنگ صفین در رکاب امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود و بعد از امر حکمین با دیگر خوارج از خدمت آن حضرت کناره گرفت. برادر او عروة را عبیداللََّه زیاد بکشت و خود او بزندان عبیداللََّه بود شبی عبیداللََّه فرمان کرد تا فردا مجموع زندانیان را بقتل رسانند. قضا را مرداس بدانشب از سجّان اجازت گرفته و بخانه رفته بود، و چون بخانه این خبر بشنید شبگیر بازگشت تا زندان بان را بسبب غیبت او مؤاخذت و مجازاتی نباشد. سجّان دیگر روز ماجری بر عبیداللََّه قصه کرد و عبیداللََّه را این پایه از فتوت سخت شگفت آمد و وی را عفو کرد و از وی عفو طلبید و مرداس برای اینکه از شر عبیداللََّه دور ماند با چهل مرد از خوارج بکوهستان اهواز شد و عبیداللََّه بار دیگر دوهزار مرد بدستگیری او بفرستاد و او با فئهٔ قلیلهٔ خویش آن سپاه بشکست و کرّتِ دیگر عباد بحرب او مأمور گشت و آنگاه که ابوبلال و اصحاب او نماز جمعه میگذاشتند عباد مغافصةً آنان را فروگرفت و همگی را بکشت، و عبیداللََّه از این پیش زن مرداس مسماة بجثاء را بکشته بود.