مقاطع تحصیلی
جستجو در منظومه
مهم ترین توصيه ها دربارۀ شیوۀ تدریس و ارزشیابی كتاب1 کتاب عربی پايۀ نهم در ده درس تنظیم شده است و هر درس در دو جلسۀ آموزشی تدريسمی‌شود .2 اين کتاب همچون دو کتاب عربی پايۀ هفتم و هشتم متن محور است و بر ترجمه، درک وفهم و واژه شناسی تأکيد می‌شود .3 ساختار آموزشی کتاب، افزون بر يادآوری مفاهيم دو کتاب پيشين، فعل های امر و نهی،معادل ماضی استمراری، ترکيب اضافی و وصفی، وزن و ريشۀ کلمات و ساعت خوانی است .هدف در آموزش فعل، تنها شناخت انواع فعل است . دانش آموزان فعل را در جمله معنامی‌کنند . همچنين بايد فعل های ماضی، مضارع، امر، نهی، نفی و مستقبل را در جملهتشخيص دهند . هدف از آموزش ترکيب وصفی و اضافی اين است که دانش آموز بتواندترکيب هايی مانند « أَخي الْعَزيز » را داخل جمله (نه بيرون از جمله) ترجمه کند؛ مثال :« شاهَدْتُ أَخي الْعَزيزَ في الْمَسجِدِ .» در وزن و حروف اصلی نيز به آموزش مفهوم دووزن فاعِل و مَفعول پرداخته شده است . همچنين در يکی از تـمرين ها ماضی و مضارعباب های ثالثی مزيد آمده است . امّا آموزش ثالثی مزيد مطلقاً از اهداف اين کتاب نيست .اين تـمرين صرفاً جهت آشنايی مختصر و سطحی با این بحث است . در ساعت خوانی نيزفقط ساعت کامل، ربع و نيم آموزش داده شده است و ساعتی مانند « چهار و بيست و پنجدقيقه » از اهداف کتاب نيست .4 آنچه را دانش آموز در زمينۀ قواعد ضروری نياز دارد به تدريج خواهد آموخت؛ لذا نيازی بهارائۀ جزوۀ مکمّل نيست .5 کارهايی مانند اجرای گروهی مکالـمه، نـمايش، سرود، ترجمۀ تصويری و داستان نويسی کارعملی در درس عربی محسوب می‌شود .6 آموزش فعل و ضمير در کتاب های عربی دورۀ اوّل متوسّ طه بومی‌سازی شده است . لذا به ويژهاز اوليای دانش آموزان که با سبک گذشته خو گرفته اند و می‌خواهند به فرزندانشان کمک کننددرخواست می‌شود به اين مطلب مهم توجّه کنند . آموزش ضماير و صيغه های افعال بر اساسدستور زبان فارسی و به صورت (من، تو، او، ما، شما، ايشان) است . سبک پيشين به اين صورتبود : (هوَ، هُما، هُم، هيَ ، هُما، هُنَّ، أنتَ ، أنتُما، أنتُم، أنتِ ، أنتُما، أنتُنَّ، أنا، نَحنُ)هرچند تدريس فعل به شيوۀ بومی‌سازی است؛ امّا شایسته است که در پايانِ آموزشبه منظور تثبيتِ آموخته ها به شيوۀ مرسوم در صرف عربی عمل کرد؛ امّا هدف حفظطوطی وار صرف فعل نيست . دانش آموز بايد ضماير متّصل (شناسه ها) را بشناسد؛مثالً با ديدن « تُم » در فعل هايی مانند « کَتَبْـتُم » ، « ذَهَبْـتُم » و « جَلَسْـتُم » و ديدن « تَـ ... + ونَ »+در فعل هايی مانند « تَکْتُبونَ » ، « تَذْهَبونَ » و « تَجْلِسونَ » معنای آنها را تشخيص بدهد . نهاينکه فعل های ماضی يا مضارع را صرف کند تا به « فَعَلْـتُم » و « تَـفْعَلـونَ » برسد، آنگاهمعنای آنها را تشخيص بدهد .