[ خُ ] (معرب، اِ مرکب) ناخذا و ناخذاه و ناخذای مأخوذ از فارسی، ناخدا و خداوند کشتی و جهاز. (از ناظم الاطباء). صاحب و خداوند ناو. (آنندراج) (منتهی الارب). ثم اشتقوا منها الفعل فقالوا: تَنَخَّذَ؛ یعنی ناخدا گردید. (منتهی الارب). ج، نَواخِذَة.