معنی و تعریف
[ زُ رُ بِ ] (اِخ) شاهزادهٔ یهود و از
خاندان داود است که قوم یهود را پس از
فرمان کورش کبیر در قرن ششم قبل از میلاد
به موطن آنان بازگرداند. (از لاروس). (تولد
یافته در بابل) و او پسر شالتئیل کتاب حجی
۱:۱ انجیل متی ۱:۱۲ یا فدایا برادر شالتئیل یا
پسر او می باشد اول تواریخ ایام ۳:۱۹ و
پیشوای یهودیانی بود که اولاً با زروبابل به
یهودیه مراجعت نمودند کتاب عزرا ۲:۲ و او
از خانوادهٔ داود و از سلسلهٔ نیری و ناتان بود
انجیل لوقا ۳:۲۷ و ۳۱ اما متی او را در سلسلهٔ
سلیمان و یکنیا مذکور میدارد انجیل متی
۱:۶، ۱۲ وی ظروف مقدسهٔ طلائی را از
کورش گرفته به اورشلیم معاودت داده و والی
اورشلیم شده اساس هیکل را مجدداً نهاد
کتاب زکریا ۴:۶ -۱۰ و او اول شخصی بود
که شرایع و رسوم دینیه برای جماعت بیان
کرد و ابنای وطن خود را دوست میداشت و
در بنای هیکل جد و جهد تمام بجای آورد و
در دیانت و وطنخواهی معروف بود کتاب
عزرا ۳:۲ -۱۳ رجوع به هیکل شود.
(قاموس کتاب مقدس).