[ بِ دَ هَ ] (اِ مرکب) در محل دعای بد و نفرین مستعمل میشود. (آنندراج): خاکم به دهان. رجوع به صفحات قبل و ترکیبات خاک شود: من می خورم و تو می کنی بدمستی خاکم به دهن مگر تو مستی ربّی. (منسوب به خیام).