تولید صدا و انتقال گازها

تولید صدا و انتقال گازها

حنجره بعد از حلق و در ابتدای نای قرار دارد. درون آن دو پرده ماهیچه ای وجود دارد که به آنها تارهای صوتی می گویند.

صدا در بازدم ایجاد می شود( موقع بازدم صحبت می کنیم دیگه نه دَم !). به این ترتیب که در بازدم، هوا از بین تارهای صوتی که به صورت افقی در حنجره قرار دارند، عبور کرده و با ارتعاش آنها صدا تولید می شود.

این صدا به وسیله لب ها، دهان، زبان و دندان تکمیل و ترمیم شده و تکلم صورت می گیرد.

انتقال گازهای تنفسی: در طی مبادله اکسیژن و کربن دی اکسید در کیسه های هوایی، کربن دی اکسید از طریق شُش خارج و اکسیژن وارد خون می شود. خون به کمک گویچه های قرمز و خوناب(پلاسما) گازهای تنفسی را انتقال می دهد.

اکسیژن به اطراف یاخته ها می رسد و وارد آنها می شود تا در فرآیند آزاد کردن یا تولید انرژی موادی مثل قندها و چربی ها شرکت کند. طی این فرآیند اکسیژن مصرف می شود و کربن دی اکسید آزاد می شود.

همین فرایند باعث تولید کربن دی اکسید می شود که از طریق یاخته ها وارد خون می شود تا از طریق بازدم از بدن خارج شود.

سلول های خونی اکسیژن را از کیسه های هوایی گرفته و به سلول های بدن منتقل می کنند. سپس کربن دی اکسید را از سلول های بدن گرفته و به سمت قلب و کیسه های هوایی می اورند.

از کجا می فهمیم کربن دی اکسید در بازدم وجود دارد؟ مقداری آهک را در آب حل میکنیم و از کاغذ صافی می گذرانیم تا مایعی شفاف به دست بیاید سپس داخل این مایع فوت می کنیم، آب آهک کدر یا شیری رنگ می شود در نتیجه ثابت می کند که در بازدم ما کربن دی اکسید وجود دارد. در واقع علت این اتفاق تبدیل آهک محلول (محلول یعنی حل شده در همون مایع شفاف) به آهک نا محلول(حل نشده در مایع پس چون حل نشده دیده میشه بله(شکر در چایی حل میشه دیگه نمیبینیمش ولی اگر شکر زیاد بریزیم داخل همون چایی یکم از شکر حل نمیشه و میبینیمش کف لیوان)! علت رنک کدر همینه میبینیمش و آب بی رنگو به یک رنگ دیگه در میاره) می باشد.