مری و معده

مری و معده

بلع: بلع یعنی انتقال غذا از دهان به معده.

آنچه شما بعد از جویدن، می بلعید، هیچ شباهتی به لقمه غذایی که خورده اید، ندارد(بله دیگه! هم لیزه، هم رنگش عوض شده، هم اندازش فرق کرده و هم له و مرطوب شده!). این توده های خمیری شکل(همین غذایی که خوردیم) قبل از مری در چهارراهی(دهان، بینی، نای، مری) به نام حلق(گذرگاه) قرار می گیرند.

هنگام بلع، فقط راه ورود به مری باز است و راه های دیگر بسته می شوند؛ بنابراین غذای خمیر شده وارد مری می شود.

حلق یک گذرگاه و چهارراهی است: چهار راه آن شامل بینی، دهان، مری و نای است. زبان کوچک راه بینی را می بندد. برچکنای راه نای را می بندد که غذا وارد سیستم تنفس ما نشود و خفه شیم. پس در نهایت غذا وارد مری می شود تا در ادامه وارد قسمت های دیگر لوله گوارش شود.

حواسمان باشد صحبت کردن یا خندیدن موقع خوردن غذا باعث می شود که غذا به جای مری وارد نای یا سوراخ بینی شود که مشکل تنفس و سرفه برای ما ایجاد می کند.

مری: وقتی غذا وارد مری می شود، ماهیچه های دیواره مری منقبض و منبسط می شوند. در نتیجه غذا به سمت پایین و به سمت معده رانده می شود(حرکات موجی شکل). این حرکات خود به خودی هستند و بدون کنترل ما به صورت طبیعی انجام می گیرند.

معده: غذا مدتی در معده باقی می ماند تا به خوبی با شیره گوارشی(توسط یاخته های پوششی معده ترشح می شود) معده ترکیب شود.

شیره گوارشی معده آنزیم و اسید دارد که به گوارش مواد غذایی کمک می کنند.

وقتی ماهیچه های دیواره معده منقبض می شوند، غذا نرم تر و با شیره گوارشی مخلوط می شود. له و لورده میشن!

غذای گوارش شده معده را ترک می کند و وارد باریک روده می شود.

درست است که معده از خودش در مقابل اسید معده محافظت می کند اما برای محافظت بهتر نوشابه گازدار، ترشیجات و مواد شور، فلفل و ادویه جات تند، سوسیس کالباس و فست فود یا مصرف نکنیم یا کمتر مصرف  کنیم که خدایی نکرده به بیماری زخم معده دچار نشویم.