توضیحات درس

در ادامه بررسی فرایندهای ترموشیمیایی، به دسته‌ای از واکنش‌ها می‌رسیم که برای انجام شدن و پیشرفت، نیازمند دریافت مستمر انرژی از محیط پیرامون خود هستند. این فرایندها کاربردهای مهمی در صنعت، طبیعت و حتی وسایل روزمره (مثل بسته‌های سرمازا) دارند.

1. تعریف فرایند گرماگیر و مفاهیم پایه
• تعریف: فرایند گرماگیر، فرایندی است که در آن سامانه (مواد واکنش‌دهنده) برای انجام واکنش یا تغییر حالت، انرژی را به شکل گرما از محیط اطراف جذب می‌کند. در این واکنش‌ها، گرما در سمت واکنش‌دهنده‌ها (سمت چپ معادله) نوشته می‌شود.
• تغییرات آنتالپی (\(\Delta H\)): از آنجا که سامانه انرژی دریافت می‌کند، سطح انرژی محتوای آن (آنتالپی) افزایش می‌یابد.
\[\Delta H = H_{\text{فرآورده‌ها}} - H_{\text{واکنش‌دهنده‌ها}}\]
• چون آنتالپی فرآورده‌ها بیشتر از واکنش‌دهنده‌هاست، \(\Delta H > 0\) (علامت مثبت) است.
• پایداری: در واکنش‌های گرماگیر، سطح انرژی فرآورده‌ها از واکنش‌دهنده‌ها بالاتر است. از آنجا که در شیمی سطح انرژی بالاتر به معنای ناپایداری بیشتر است؛ بنابراین در فرایندهای گرماگیر، واکنش‌دهنده‌ها از فرآورده‌ها پایدارترند.
• اثر بر محیط: سامانه گرمای مورد نیاز خود را از محیط پیرامون می‌گیرد. در نتیجه‌ی این جذب انرژی، انرژی جنبشی ذرات محیط کاهش یافته و در نهایت دمای محیط اطراف کاهش می‌یابد (محیط سرد می‌شود).

2. نمودار انرژی - پیشرفت واکنش

در رسم نمودار انرژی فرایندهای گرماگیر:
1. محور افقی: پیشرفت واکنش
2. محور عمودی: سطح انرژی (آنتالپی - H)
3. سطح انرژی واکنش‌دهنده‌ها (در سمت چپ نمودار) پایین‌تر از سطح انرژی فراورده‌ها (در سمت راست نمودار) قرار می‌گیرد.
4. فلش نشان‌دهنده \( ΔH \)، از سطح واکنش‌دهنده‌ها رو به بالا (به سمت فراورده‌ها) کشیده می‌شود که نشانگر ورود گرما و \( ΔH > 0 \) است.
3. دسته‌بندی و بررسی کامل واکنش‌های گرماگیر
بر اساس محتوای فایل تدریس، مهم‌ترین فرایندهای گرماگیر به دسته‌های زیر تقسیم می‌شوند:
دسته اول: واکنش‌های تجزیه

اغلب واکنش‌های تجزیه (شکسته شدن یک ماده پیچیده به مواد ساده‌تر) گرماگیر هستند؛ زیرا برای شکستن پیوندهای شیمیایی اولیه در واکنش‌دهنده‌ها، به صرف انرژی (گرما، نور یا الکتریسیته) نیاز است.
دسته دوم: فرایندهای زیستی و طبیعی
• فتوسنتز: مهم‌ترین فرایند گرماگیر در طبیعت است. گیاهان با جذب انرژی نور خورشید، گاز کربن دی‌اکسید و آب را به گلوکز و اکسیژن تبدیل می‌کنند. این واکنش باعث ذخیره انرژی خورشید در پیوندهای شیمیایی مواد آلی می‌شود.
• تشکیل گاز اوزون (\(O_{3}\)): واکنش تبدیل گاز اکسیژن (\(O_{2}\)) به اوزون (\(O_{3}\)) در لایه استراتوسفر یک فرایند گرماگیر است که با جذب پرتوهای فرابنفش خورشید انجام می‌شود.
دسته سوم: ترکیب گازهای هواکره در دمای بالا
• تشکیل نیتروژن مونواکسید (\(NO\)):
در شرایط عادی گازهای نیتروژن و اکسیژن موجود در هوا با هم واکنش نمی‌دهند (به دلیل پایداری بسیار زیاد پیوند سه‌گانه در مولکول N2). اما در دماهای بسیار بالا (مانند رعد و برق در طبیعت یا درون موتور خودروها)، این دو گاز با جذب گرمای زیاد واکنش داده و گاز نیتروژن مونواکسید (\(NO\)) تولید می‌کنند:
\[ N_{2}(g)+O_{2}(g)+Q\rightarrow 2NO(g) \]
دسته چهارم: واکنش‌های تعادلی برگشت‌پذیر یا تغییر رنگ
• تجزیه دی‌نیتروژن تتراکسید به نیتروژن دی‌اکسید:
یکی از مثال‌های معروف، تعادل میان گاز دی‌نیتروژن تتراکسید (بی‌رنگ) و نیتروژن دی‌اکسید (قرمز-قهوه‌ای) است. واکنش رفت (تجزیه) در این تعادل، گرماگیر است.

\(Q+N_{2}O_{4}(g)\rightleftharpoons 2NO_{2}(g)\)

• اثر دما:
• اگر به این سامانه گرما بدهیم، تعادل در جهت مصرف گرما (جهت گرماگیر / رفت) جابه‌جا شده و غلظت گاز \(NO_{۲}\)
 بیشتر می‌شود، در نتیجه رنگ مخلوط قهوه‌ای‌تر می‌شود.
• اگر سامانه را سرد کنیم، واکنش در جهت تولید گرما (جهت گرماده / برگشت) پیش می‌رود و غلظت گاز \(N_{2}O_{4}\)
 بیشتر می‌شود، در نتیجه رنگ مخلوط بی‌رنگ‌تر (یا کم‌رنگ‌تر) می‌شود.
دسته پنجم: کاربردهای روزمره (بسته‌های سرمازا)
• از فرایندهای گرماگیر (مانند انحلال برخی نمک‌ها در آب نظیر آمونیوم نیترات) در ساخت بسته‌های سرمازای فوری استفاده می‌شود. در این بسته‌ها، با شکستن کپسول آب داخلی، نمک در آب حل شده و با جذب شدید گرمای محیط (مثلاً بدن ورزشکار آسیب‌دیده)، باعث کاهش سریع دما و رفع التهاب موضعی می‌شود.

دسته ششم: تغییر حالت‌های فیزیکی گرماگیر

تغییر حالت‌هایی که در آن‌ها فاصله بین ذرات افزایش می‌یابد و برای غلبه بر نیروهای جاذبه بین‌مولکولی نیاز به صرف انرژی است، گرماگیر هستند.

• ذوب: تبدیل جامد به مایع (مانند ذوب شدن یخ).
• تبخیر: تبدیل مایع به گاز (مانند تبخیر آب روی پوست که باعث احساس خنکی می‌شود).
• تصعید (فرازش): تبدیل مستقیم جامد به گاز بدون عبور از حالت مایع (مانند تصعید ید جامد یا نفتالن).
• در تمامی این تغییر حالت‌ها، \( \Delta H > 0 \) است.