سطوح سازمان یابی حیات

تعریف گونه: گروهی از جانداران که به هم شبیه اند و می توانند با تولید مثل جانداران شبیه به هم (زیستا) با توانایی تولیدمثل (زایا) ایجاد کنند

* سطوح سازمان یابی حیات از پایین به بالا 

نکته: در این سازمان یابی هر دسته بالایی از جمع شدن دسته ی پایینی خود ایجاد شده است

• 1- یاخته: پایین ترین سطح سازمان یابی حیات همه جانداران از یاخته تشکیل شده اند؛ تک سلولی، پرسلولی
• 2- بافت: در جانداران پرسلولی پیشرفته یافت می شود که از همکاری یاخته های کم و بیش یکسان پدید می آید
• 3- اندام: از همکاری بافت ها اندام های مختلف جانداران تشکیل شده است.
• 4- دستگاه: اندام های مختلف با همکاری خود یک دستگاه را می سازند، مثلا دستگاه گوارش از همکاری لوله گوارش و کبد و پانکراس تشکیل شده است
• 5- فرد یا گونه: جانداران پرسلولی از همکاری دستگاه های مختلف پدید آمده اند.
• 6- جمعیت: افراد یک گونه که در زمان و مکان مشخصی زندگی می کنند افراد یک جمعیت هستند.
• 7- اجتماع: جمعیت های گوناگونی که با هم تعامل دارند یک اجتماع را می سازند.
• 8- بوم سازگان :  عوامل زنده در یک اجتماع ( سطح هفتم) و عوامل غیر زنده محیطی با تاثیر بر هم بوم سازگان را ایجاد میکند؛ مثل دریاچه ارومیه – جنگل های حرّا
• زیست بوم:  از چند بوم سازگانی تشکیل شده که از نظر اقلیم (آب وهوا) . پراکندگی جانداران با هم اشتراک دارند
• زیست کره: شامل همه زیست بوم های سیاره زمین است. بالاترین سطح سازمان یابی حیات 

نکات مهم: 

الف) جانداران تک سلولی فاقد هرگونه بافت، اندام و دستگاه می باشند ولی در جمله سایر سازمان یابی ها قرار می گیرند

ب) موجودات غیر زنده از سطح هشتم یعنی بوم سازگان در سازمان یابی حیات هستند و در سطوح زیست بوم و زیست کره حضور دارند. 

ج) در بوم سازگان سازوکار هایی می تواند باعث بروز گونه زایی شود. 

د) با توجه به شکل، شاخ گوزن نر ساختار استخوانی دارد و جز دستگاه حرکتی به حساب می آید.

ه) تفاوت جمعیت و اجتماع در این است که در جمعیت، فقط افراد یک گونه حضور دارند ولی در اجتماع چند گونه با هم تعامل دارند. 

و) بوم سازگان دارای یک اجتماع و چند جمعیت بوده ولی زیست بوم دارای چند اجتماع و چند جمعیت است.