* حجم های تنفسی
مقدار هوایی که وارد شش ها می شود بستگی به دم و بازدم دارد.
اسپیرومتر (دَم سنج) : دستگاهی است که حجم های تنفسی را اندازه گیری می کند
اسپیروگرام ( دم نگاره): نموداری است که دستگاه اسپیرومتر از دم و بازدم های هر فرد رسم میکند.
کاربرد: از دم نگاره می توان برای تشخیص درست بیماری های ششی به کار برد.
تعاریف
حجم جاری: مقدار هوایی که در یک دم عادی وارد یا در یک بازدم عادی از شش ها خارج می شود. (500ml)
حجم تنفسی در دقیقه: حجم جاری (500 میلی لیتر) X تعداد تنفس در دقیقه
حجم ذخیره دمی: مقدار هوایی که در یک دم عمیق پس از یک دم معمولی وارد شش ها می شود. (3000ml)
حجم ذخیره بازدمی: مقدار هوایی که در یک بازدم عمیق پس از بازدم عادی از شش ها خارج می شود.(1500ml)
حجم باقی مانده*: مقدار هوایی است که پس از یک بازدم عمیق در شش ها باقی می ماند. (1000ml)
نکته: همواره پس از بازدم عمیق مقداری هوا در شش ها باقی می ماند و هیچ گاه شش از هوا خالی نمی شود.
حجم باقی مانده از دو جنبه اهمیت دارد:
الف) حبابک ها همیشه باز می مانند
ب) تبادل گاز ها بین دم و بازدم نیز ممکن می شود.
هوای مرده: بخشی از حجم هوای تنفسی است که در مجاری هادی می ماند و به بخش مبادله ای وارد نمی شود.
نکته: مقدار حجم های تنفسی در هر فرد سالم بسته به جنسیت، سن، قد و قامت و ... متفاوت است.
* ظرفیت های تنفسی
ظرفیت حیاتی: مقدار هوایی است که پس از یک دم و بازدم عمیق می توان از شش ها خارج کرد (5000ml)
که برابر است با: حجم هوای جاری + ذخیره دمی + ذخیره بازدمی
* ظرفیت تام: حداکثر هوایی است که شش ها می توانند در خود جای دهند (6000ml)
که برابر است با: ظرفیت حیاتی + هوای باقی بامانده
نکته بسیار مهم: ظرفیت ششی افراد مختلف یکسان نبوده و مقدار های نمودار بالا به طور میانگین و تقریبی است.