ریاضی هشتم

چندضلعی محدّب: چندضلعی‌ای است که همهٔ زاویه‌های داخلی آن کوچک‌تر از \(180^\circ\) باشند. یعنی اگر ضلع‌های آن را امتداد دهیم، شکل از هیچ امتدادی رد نمی‌شود. مثال: مثلث، مربع و مستطیل.

چندضلعی مقعّر: چندضلعی‌ای است که دست‌کم یک زاویهٔ داخلی آن بزرگ‌تر از \(180^\circ\) باشد و به داخل شکل «فرورفتگی» داشته باشد. مثال: شکلی مانند پیکان یا حرف «V» بزرگ که یک رأس آن به داخل فرورفته است.

مرکز تقارن: نقطه‌ای است که اگر شکل را حول آن \(180^\circ\) بچرخانیم، دوباره بر خودش منطبق شود. مثال: در مستطیل ABCD، نقطهٔ برخورد قطرها مرکز تقارن است. اگر مستطیل را حول این نقطه نیم‌دور بزنیم، رأس A روی C و رأس B روی D می‌افتد.

چندضلعی منتظم: چندضلعی‌ای است که همهٔ ضلع‌هایش با هم برابر و همهٔ زاویه‌هایش با هم برابر باشند. مثال: مثلث متساوی‌الاضلاع و مربع.

زاویهٔ داخلی: زاویه‌ای است که در داخل چندضلعی و بین دو ضلع مجاور در یک رأس قرار دارد. مثال: در مثلث ABC با زاویه‌های \(50^\circ\)، \(60^\circ\) و \(70^\circ\)، زاویهٔ داخلی در A برابر \(50^\circ\) است.

زاویهٔ خارجی: زاویه‌ای است که بین یک ضلع و امتداد ضلع مجاور دیگر در یک رأس ساخته می‌شود. مثال: اگر ضلع AB از مثلث ABC را از سمت A امتداد دهیم و زاویهٔ داخلی A برابر \(50^\circ\) باشد، زاویهٔ خارجی در A برابر \(180^\circ - 50^\circ = 130^\circ\) است.